Το κύπελλο κατέκτησε η ομάδα ποδοσφαίρου των Αφγανών προσφύγων που αγωνίστηκε, στις 27 Ιουνίου 2010, σε τουρνουά ποδοσφαίρου 5χ5, υπό τη διοργάνωση του ΚΕΘΕΑ-ΝΟΣΤΟΣ, και με αφορμή την παγκόσμια ημέρα κατά των ναρκωτικών.

Στο τουρνουά συμμετείχαν 10 ποδοσφαιρικές ομάδες. Το αποτέλεσμα κρίθηκε σε αγώνα ανάμεσα στις ομάδες των Αφγανών προσφύγων και των εργαζομένων της Interamerican.

Η επιτυχία τους αυτή γιορτάστηκε στο στέκι του Πολυδύναμου Κέντρου Προσφύγων.

Η διαφορετικότητα, κυρίως από την πλευρά της εθνικής καταγωγής,  αποτέλεσε το αντικείμενο με το οποίο δούλεψαν βιωματικά οι μαθητές της Στ’ Δημοτικού στο 11ο και στο 53ο  δημοτικό σχολείο της περιοχής  του Αγίου Νικολάου Αχαρνών καθώς και οι γονείς των μαθητών του 3ου Δημοτικού Σχολείου Αθηνών.

Με την  καθοδήγηση εκπαιδευμένου επιστημονικού προσωπικού του Πολυδύναμου Κέντρου Προσφύγων και την αξιοποίηση κατάλληλου εκπαιδευτικού υλικού, τόσο οι μαθητές όσο και οι γονείς  είχαν τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσουν τις γνώσεις , τις εμπειρίες και τη δημιουργικότητά τους για να επεξεργαστούν το θέμα της διαφορετικότητας που σήμερα είναι πιο επίκαιρο από ποτέ!

Τα δελφίνια διασκεδάζουν κι αυτά

Επίσκεψη στο Αττικό Πάρκο πραγματοποιήθηκε στα μέσα Μαρτίου 2011 από την ομάδα παιδιών που συμμετέχουν στα προγράμματα του Πολυδύναμου Κέντρου Προσφύγων.  

Η επίσκεψη των παιδιών, τα οποία συνοδεύονταν από επαγγελματικό και εθελοντικό προσωπικό,  έγινε δυνατή χάρη στην ευγενική χορηγία της Διεύθυνσης του Αττικού πάρκου.

Τα παιδιά απόλαυσαν ιδιαίτερα την παράσταση με τα εκπαιδευμένα δελφίνια!

• Ποτέ δεν πολεμάει
• Είναι για μας ένας θεός, ένα φαγητό
• Το φως μας, ο ήλιος μας, σοφία και ησυχία
• Η καρδιά, η ψυχή, ένα αστέρι
• Λουλούδι που χορεύει στο σπίτι
• Ένα βιβλίο που όλα τα παιδιά έχουν διαβάσει
• Ένας ουρανός που κοιτάει τους ανθρώπους
• Κλαδί της ελιάς
• Είναι 8 χρονών και δεν μεγαλώνει ποτέ
• Είναι ένα πουλί, ένα περιστέρι, ένας χαρταετός

Την Πέμπτη 10 Φεβρουαρίου 2011, πραγματοποιήθηκε επίσκεψη  ομάδας προσφύγων που συμμετέχουν στα προγράμματα του Πολυδύναμου Κέντρου, στην έκθεση του Δημήτρη Πικιώνη που υλοποιείται στο κτίριο του Μουσείου Μπενάκη επί της οδού Πειραιώς.

Οι επισκέπτες είχαν τη δυνατότητα να έρθουν σε επαφή με ένα έργο που συνδυάζει τη ζωγραφική με την αρχιτεκτονική ματιά και εναρμονίζει το συναίσθημα και τη φαντασία με τη λογική, δεδομένου ότι ο Δημήτρης Πικιώνης μέσα από την επαγγελματική του ιδιότητα σαν αρχιτέκτονας πέρναγε στο έργο του τις αξίες της διατήρησης της ανθρωπιάς, της ευαισθησίας και της παράδοσης.

Επιπρόσθετα άφησε ένα αξιόλογο έργο με έργα ζωγραφικής.

Θα θέλαμε με την ευκαιρία αυτή, να ευχαριστήσουμε τη Διεύθυνση του Μουσείου Μπενάκη για την επίδειξη  κοινωνικής ευαισθησίας  με  την προσφορά της ελεύθερης εισόδου στην ομάδα των προσφύγων επισκεπτών.

Ο αριθμός στον οποίο καλούν οι ενδιαφερόμενοι είναι :

210-51 40 440

Οι υπηρεσίες που παρέχονται από τη γραμμή αφορούν σε:

• Πληροφορίες για θέματα προσφύγων και αιτούντων άσυλο (διαδικασία ασύλου, άδεια παραμονής, νομικά θέματα κ.λ.π.)
• Πληροφόρηση για φορείς, υπηρεσίες και τις παροχές τους
• Διαμεσολάβηση και διευκόλυνση σε φορείς και υπηρεσίες
• Διερμηνεία μέσω τηλεφώνου
• Στήριξη και κατευθύνσεις

Ειδικά καταρτισμένοι υπάλληλοι απαντούν στις κλήσεις στις ακόλουθες γλώσσες: αραβικά, κουρδικά, φαρσί, παστού, νταρί, ρώσικα, γαλλικά αγγλικά, ελληνικά, σουαχίλι, kinyarwanda, kirundi.

Η τηλεφωνική γραμμή λειτουργεί από Δευτέρα ως και Παρασκευή από τις 8 π.μ. ως τις 20.00 μ.μ.

Ενώ το φαινόμενο της πολυπολιτισμικότητας στον εργασιακό χώρο εντείνεται, η πολιτική στις προσλήψεις, τα πρότυπα και οι στάσεις των επιχειρήσεων εξακολουθούν να είναι προσαρμοσμένα σε ομοιογενείς ομάδες εργαζομένων. Τα άτυπα συστήματα καθορίζουν συχνά επιλογές, αποφάσεις και συνεργασίες. Σήμερα πολλές ικανότητες και γνώσεις χάνονται διότι οι άνθρωποι, είτε είναι αποκλεισμένοι από την αγορά εργασίας, είτε δεν αξιοποιούνται στο βαθμό ή με τον τρόπο που θα έπρεπε.

Σε σύγχρονα δημοκρατικά κράτη οι ανισότητες και οι διακρίσεις καταπολεμούνται μέσω της νομοθεσίας. Λίγο ή πολύ, όλοι συμφωνούν ότι η πρακτική των διακρίσεων είναι ηθικά μεμπτή. Είναι γνωστό άλλωστε ότι ο αποκλεισμός δημιουργεί ανασφάλεια, ανισότητα και συγκρούσεις. Παρόλα αυτά, η αρχή της διαφορετικότητας, ως σύστημα αρχών και αξιών, έχει άμεση σχέση με την ανάπτυξη και την κερδοφορία κάθε εταιρείας.

H νέα αυτή φιλοσοφία είναι ένα εργαλείο ανάπτυξης καινοτόμων σκέψεων και βελτίωσης της δυναμικής της εταιρείας. Διευρύνει την πρόσβαση στην αγορά, προσελκύσει νέες κατηγορίες πελατών και αυξάνει την παραγωγικότητα.

Έμμεσα,  μια εταιρεία που προωθεί την αρχή της διαφορετικότητας μπορεί να βελτιώσει την εικόνα της και να μειώσει τα έξοδα που θα διέθετε για την προβολή της μέσω της διαφήμισης. 

 Βασιζόμενοι στην πολύπλευρη και πολυετή εμπειρία που έχει συλλεχθεί στο γραφείο εργασίας του Πολυδύναμου Κέντρου Προσφύγων του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού, έχουμε διαπιστώσει πως ένα αρκετά μεγάλο ποσοστό εργοδοτών διάκειται θετικά στο ενδεχόμενο πρόσληψης ενός ατόμου διαφορετικής εθνικότητας, φυλής, θρησκείας ή κουλτούρας. Η διαχείριση της διαφορετικότητας είναι, όμως, κάτι ευρύτερο. Δεν αρκεί να είμαστε κατά των διακρίσεων.

Η αναγνώριση του δικαιώματος στη διαφορετικότητα και την ποικιλομορφία πρέπει να ενσωματωθεί όχι μόνο σε όλο το φάσμα των διαδικασιών, στρατηγικών και δράσεων της εταιρείας, αλλά και στην εταιρική της κουλτούρα. Ο συστηματικός σεβασμός της παραπάνω αρχής συμβάλλει στη δημιουργία ενός ανοιχτού και παραγωγικού εργασιακού περιβάλλοντος, όπου οι εργαζόμενοι είναι πρωτοπόροι, υπεύθυνοι, δραστήριοι, ενεργητικοί, φιλομαθείς, φορείς καινοτομιών και πρωτοβουλιών.

Η διαδικασία αυτή δεν είναι εύκολη. Το γραφείο εργασίας πραγματοποιεί πολλές παραπομπές ανέργων προσφύγων σε εργοδότες. Από τη δεύτερη επαφή που ακολουθεί, όμως, φαίνεται ότι οι δυσκολίες που προκύπτουν συχνά αντιμετωπίζονται ως προσωπικό ζήτημα του υποψηφίου εργαζομένου ή ως εθνική ιδιομορφία και ιδιαιτερότητα. Σε συνδυασμό μάλιστα με τις αυξημένες ανάγκες των προσφύγων σε επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση, οι εργοδότες τελικώς αποθαρρύνονται να απασχολήσουν τις συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες.

Εύκολα διαπιστώνει κανείς την ανάγκη ύπαρξης ξεκάθαρων και ρεαλιστικών στόχων, αλλά και μιας δυναμικής ηγεσίας που δεν θα φοβηθεί να αντιμετωπίσει με αποφασιστικότητα τις δυσκολίες που θα ανακύψουν, ούτε θα διστάσει να συγκρουστεί με κατεστημένες αντιλήψεις και νοοτροπίες. Αντίθετα, θα επιδιώξει να αντλήσει διδάγματα που θα την θωρακίσουν με πίστη και σύνεση για το μέλλον εξασφαλίζοντας της σταθερό βηματισμό στο ασταθές διεθνές οικονομικό περιβάλλον.

Άλλωστε, η δυνατότητα διαχείρισης της διαφορετικότητας στο χώρο της εργασίας δεν είναι απλά ζητούμενη ή επιθυμητή, αλλά απαραίτητη προϋπόθεση για την επιτυχή λειτουργία και ανάπτυξη μιας επιχείρησης. Η εναρμόνιση του ανθρώπου προς τη σύγχρονη πολυπολιτισμική πραγματικότητα σηματοδοτεί τη λειτουργία ομάδας που μπορεί να επιτυγχάνει στόχους και να υπερβαίνει εμπόδια.

Σκοποί της  Συνθήκης ήταν οι εξής:

• Ο έγκαιρος καθορισμός του Κράτους μέλους που είναι υπεύθυνο για την εκάστοτε αίτηση ασύλου.
• Η αποτροπή πολλαπλών  αιτήσεων για άσυλο,  καθώς και την λήψη ασύλου από το ίδιο άτομο ταυτόχρονα, το φαινόμενο του  λεγόμενου asylum shopping.
• Η δίκαιη  και σύντομη εξέταση των αιτημάτων ασύλου.

Για αυτούς τους λόγους έτυχε ιδιαίτερα θετικής αποδοχής .

Σύμφωνα με τη Συνθήκη ο αιτών άσυλο θα πρέπει να υποβάλει το αίτημα του στην πρώτη Ευρωπαϊκή  χώρα άφιξής του η οποία αποτελεί και σημείο εισόδου στην Ευρωπαϊκή  Ένωση ή με βάση το πρώτο επίσημο αίτημά του που συνεπάγεται και τη λήψη των δακτυλικών του αποτυπωμάτων. 

Αυτό στην πρακτική της εφαρμογή σημαίνει πως αν ο αιτών άσυλο βρεθεί για παράδειγμα στην Ολλανδία , δεν μπορεί να υποβάλει εκεί το σχετικό αίτημα, αν βρεθεί ότι έχουν ληφθεί τα δακτυλικά του αποτυπώματα στην Ελλάδα για τον ίδιο λόγο ή αν ήταν η πρώτη χώρα εισόδου του στην Ε.Ε.

Σ ε αυτή την περίπτωση σύμφωνα με τη Συνθήκη, θα πρέπει να επιστραφεί στην Ελλάδα ώστε να εξεταστεί εκεί το αίτημά του.

Ο κανονισμός Δουβλίνο ΙΙ υποχρεώνει κάθε αλλοδαπό που εισέρχεται παράνομα στην Ε.Ε. να παραμένει στο πρώτο κράτος εισόδου.

Έτσι, όλες οι άλλες χώρες της Ε.Ε., μόλις οι συλληφθέντες αλλοδαποί δηλώσουν ότι μπήκαν παράνομα μέσω της Ελλάδας, στέλνουν ένα απλό γραπτό αίτημα στο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, απαιτώντας την επιστροφή του στη χώρα μας.

Όμως οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους και σκιαγραφούν την υφιστάμενη κατάσταση και τα συνεπαγόμενα  προβλήματα.

 Σύμφωνα με στοιχεία του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, το 2009 τα αιτήματα επιστροφής αλλοδαπών στην Ελλάδα από άλλες χώρες έφτασαν τα 10.083 και ήταν διπλάσια σε σχέση με το 2008 (5.169 αιτήματα).

Πάνω από 80 αιτήματα για αναγκαστική επιστροφή αλλοδαπών από άλλα κράτη-μέλη της Ε.Ε. στη χώρα μας δέχονται σχεδόν καθημερινά οι αρμόδιες Υπηρεσίες.

Σύμφωνα με στοιχεία της  FRONTEX, της ευρωπαϊκής υπηρεσίας φύλαξης των εξωτερικών συνόρων, το 88% των αλλοδαπών στην Ε.Ε. εισέρχεται παράνομα μέσω της Ελλάδας. Το 2008 είχαν συλληφθεί κατά την είσοδό τους 146.337 αλλοδαποί, ενώ το 2009 ο αριθμός έπεσε στις 126.145. Το πρώτο εξάμηνο του 2010 οι συλλήψεις κυμαίνονται στα περσινά επίπεδα.

Από το 2008 έως σήμερα πάνω από 350.000 αλλοδαποί συνελήφθησαν και κρατήθηκαν κάτω από υποτυπώδεις συνθήκες. Οι περισσότεροι από αυτούς δεν κατάφεραν ακόμα και αν το ήθελαν να υποβάλουν αίτηση χορήγησης ασύλου. Τα αιτήματα επιστροφής αλλοδαπών υποβάλλονται κατά χιλιάδες και η Ελλάδα στιγματίζεται διαρκώς ως το «μαύρο πρόβατο» του διεθνούς δικαίου.

Η επιδίωξη της Ε.Ε. στα πλαίσια του ανθρωπιστικού δικαίου, για ένα ενιαίο και εναρμονισμένο μηχανισμό εφαρμογής της διαδικασίας ασύλου δεν είναι πρακτικά δυνατόν να υλοποιηθεί υπό αυτά τα δεδομένα.

Αν και η Ελληνική Κυβέρνηση αναγνωρίζει τα κενά και τις ελλείψεις όσον αφορά τη δομή, τις παρεχόμενες υπηρεσίες  και τη διαδικασία ασύλου, και εκκρεμούν αλλαγές στο σχετικό νομοθετικό πλαίσιο, μια ρεαλιστική θεώρηση της κατάστασης δείχνει πως οι καλές προθέσεις από μόνες τους δεν αρκούν όταν μιλάμε για τέτοια μεγέθη.

Η πρόσφατη καταδίκη της Ελλάδας στο Ευρωδικαστήριο του Στρασβούργου για προσβολή βασικών δικαιωμάτων των προσφύγων αποτελεί μόνο την κορυφή του προβλήματος.

Τα Κράτη Μέλη της Ε.Ε., Ανθρωπιστικοί Οργανισμοί και Μ.Κ.Ο. , καταλήγουν πλέον στο συμπέρασμα ότι η εφαρμογή του Δουβλίνο ΙΙ, στην πράξη παράγει περισσότερα προβλήματα από αυτά που επιδιώχθηκε να λύσει.

Οι εναλλακτικές εφικτές κατευθύνσεις λοιπόν που μπορούν να υιοθετηθούν για την ουσιαστική αντιμετώπιση της κατάστασης αφορούν :

• Την οικονομική ενίσχυση της Ελλάδας από την Ε.Ε. , αναλογικά με τον πραγματικό  αριθμό των αιτούντων άσυλο που δέχεται, για τη δημιουργία και στελέχωση σχετικών δομών.
• Την κατανομή των μεταναστευτικών πληθυσμών στις χώρες της Ε.Ε., σύμφωνα με τις δυνατότητες υποδοχής/φιλοξενίας ανά χώρα.

Αναμφίβολα  πλέον, είναι ξεκάθαρη και αναγνωρίζεται η αναγκαιότητα για την αναθεώρηση του κανονισμού του Δουβλίνου τόσο για τη διασφάλιση του Ανθρωπιστικού Δικαίου στα πλαίσια της Ε.Ε., όσο και ως προς το όφελος των αιτούντων άσυλο που δικαιούνται  ένα ελάχιστο επίπεδο αξιοπρεπούς αντιμετώπισης.